عایق کاری ساختمان

عدم عایق‌کاری باعث افزایش مصرف انرژی برق در مناطق گرم و انرژی سوخت در مناطق سرد می‌شود.

عایق کاری درست یک ساختمان در هنگام اجرای تاسیسات مکانیکی، باعث گرم شدن ساختمان در زمستان و خنک نگهداشتن ساختمان در تابستان می‌شود. عایق کاری به معنای استفاده از موادی است که مانع از اتلاف انرژی می‌شود.

با عایق‌کاری هم در هزینه و مصرف انرژی صرفه جویی می‌شود و هم زمينه‌هاي ايمني و آسايش‌ در ساختمان فراهم مي‌گردد. همچنین باعث كاهش سرمایه گذاری در تاسیسات مکانیکی ساختمان از جمله تهویه مطبوع، شوفاژ و جلوگیری از تعریق بخار آب در داخل ساختمان‌ها می‌گردد. برای صرفه جویی در مصرف انرژی به عایق کاری نیاز است.

در انتخاب عایق مناسب برای تاسیسات مکانیکی ساختمان، مقاومت بیشتر از ضخامت اهمیت دارد، هرچه مقاومت عایق بالاتر باشد، اتلاف انرژی کمتر خواهد بود. بنابراین معیار ارزیابی و مقایسه عایق‌ها مقاومت آن هاست و تفاوت آن‌ها در محل کاربردشان می‌باشد.

در یک ساختمان باید دیوارهای خارجی، سقف، کف و لوله‌های آبگرم عایق شوند. در مقررات ملی ساختمان سازی نیز ذکر شده است که باید این قسمت‌های ساختمان عایق شود و میزان آن نیز بیان گردیده است.

انواع عایق کاری در تاسیسات ساختمان

عایق کاری ساختمان انواع مختلفی دارد و از جنبه‌های مختلف قابل دسته‌بندی است؛ برای مثال از لحاظ جنس عایق‌های پشم شیشه، پشم سنگ، عایق‌های پلی اتیلنی و … یا از لحاظ شکل عایق‌های صفحه‌اي، بلوکي، ورقه‌اي، نواري و ….

امروزه در تاسیسات مکانیکی ساختمان، نوع جدیدی از عایق وجود دارد که به آن عایق الاستومری می گویند. این عایق دارای سلول‌های ریزی است که هوا را در خود نگه می‌دارند و به طرزی در کنار هم قرار گرفته‌اند که مانع اتلاف انرژی می‌شوند.

این عایق در دمای ۷۰- درجه تا ۱۲۰+ درجه مقاومت دارد، رطوبت به هیچ عنوان در آن نفوذ نمی‌کند و زنگ زده یا پوسیده نمی‌شوند.

انتخاب عایق مناسب در تاسیسات مکانیکی ساختمان براساس متراژ ساختمان، نیاز مشتری، قيمت، کاربرد، ايمني و شرايط محیطی ساختمان صورت می‌گیرد.